Η τέχνη του μοντάζ και θα αντικατασταθούν οι μοντέρ από την τεχνητή νοημοσύνη; Με τον Σταύρο Συμεωνίδη
Ο Σταύρος Συμεωνίδης γεννήθηκε το 1985 στην Αθήνα. Σπούδασε Ψηφιακές Οπτικοακουστικές Τέχνες στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου. Από το 2007 ασχολείτα...
Προφίλ Καλεσμένου
Film & Video Editor and Videographer
Ανεξάρτητος δημιουργός
Ο Σταύρος Συμεωνίδης γεννήθηκε το 1985 στην Αθήνα. Σπούδασε Ψηφιακές Οπτικοακουστικές Τέχνες στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου.
Από το 2007 ασχολείται επαγγελματικά με το μοντάζ και το videography, με εξειδίκευση στο πεδίο του ντοκιμαντέρ.
Διδασκει Οπτικοακουστικές Τέχνες σε ιδιαίτερα μαθήματα και σεμινάρια.
Ίδρυμα / Οργανισμός
Ανεξάρτητος δημιουργός
Links
Εμφανίσεις
Ο Σταύρος Συμεωνίδης γεννήθηκε το 1985 στην Αθήνα. Σπούδασε Ψηφιακές Οπτικοακουστικές Τέχνες στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου. Από το 2007 ασχολείτα...
Αποψεις & Αποσπασματα
"Είναι συναρμοστής εικόνων. Συναρμοστής. Δεν είναι ωραίο και δεν χρησιμοποιείται και ιδιαίτερα. Ο κινηματογράφος χρησιμοποιεί γαλλικούς όρους από παλιά και αγγλικούς αργότερα. Μοντέρ και μοντέζ στο αρσενικό και το θηλυκό αντίστοιχα. Και video ή film editor στα αγγλικά."
"Σημασία έχει να πούμε ότι το μοντάζ, το 1890-1900 μέχρι τη δεκαετία του '20, ήταν μια καθαρά γυναικοκρατούμενη υπόθεση, διότι αφορούσε κάτι το οποίο γινόταν με τα χέρια. Ήταν σαν να ράβουν γυναίκες, που απλώς έπαιρναν τα πλάνα στον βωβό κινηματογράφο και τα έβαζαν στη σειρά, και ήταν καθαρά γυναίκες."
"Αν δείτε αυτή τη στιγμή το μοντάζ το οποίο έχει γίνει, το οποίο ήταν ένα μανιφέστο, ειδικά τότε με την όλη έξαρση των διάφορων μανιφέστων κινηματογραφικών, είναι ένα πράγμα το οποίο είναι πραγματικά αξεπέραστο. Το λέω μάλιστα και με μια αίσθηση ότι δεν νομίζω ότι θα ξεπεραστεί ποτέ αυτό το έργο, γιατί είναι ο ορισμός του πώς το μοντάζ μπορεί να χρησιμοποιηθεί ώστε να πεις μια ιστορία από το τίποτα, χωρίς καμία μυθοπλασία, χωρίς να στήσεις τίποτα, όλα ντοκιμαντέρ."
"Flash forward, γύρω στη δεκαετία του 1990 λοιπόν, ερχόμαστε όταν πλέον η πληροφορική μπαίνει μέσα και αρχίζει και υπάρχει το non-linear editing. Το non-linear editing σημαίνει ότι βάζω ένα πλάνο όπου θέλω και στην ώρα που θέλω. Αυτό άλλαξε τα πράγματα κατευθείαν."
"Το μοντάζ μπορεί να κάνει μαγικά, πιο πολύ με ποια έννοια; Ότι αφορά πολλές φορές, όταν φεύγει από το κλασικό, απλό εμπορικό, μας παράγουμε ένα reel για αυτό το event ή για αυτή την τσάντα, γίνεται μια συνεργασία μεταξύ δύο ανθρώπων, πολλές φορές και τριών, γιατί μπορεί να είναι σκηνοθετικό δίδυμο, μέσα σε ένα χώρο όπως είμαστε εδώ τώρα εμείς. Και μπορεί να κάτσουμε ώρες, και εκεί ξεπερνάμε και το εξάωρο και το οκτάωρο, και να συζητάμε ή να πίνουμε καφέ και να αράζουμε και να ξαναβλέπουμε αυτά που κάνουμε, ώστε αυτό όλο το υλικό να πει την ιστορία με τον καλύτερο δυνατό τρόπο."
"Δοκιμάζω όλα τα νέα εργαλεία και τα αγαπώ. Και μάλιστα έφτασα στα όριά του, πριν από λίγες μέρες που είχα ένα project εξ αποστάσεως από εδώ, έναν ψηφιακό βοηθό που δίνει η Adobe, ο οποίος τι σου λέει ουσιαστικά; Πάρε το υλικό και έλεγε να το ταξινομήσω εγώ. Κάτι που μέχρι τώρα έκανε μια βοηθός που έχω και την πλήρωνα. Και το έκανε εξαιρετικά. Οπότε ήδη η βοηθός μου δεν χρειάζεται. Αν το ανάγουμε σε δέκα χρόνια, κι εγώ δεν θα χρειάζομαι. Αν μιλάμε με αυτούς τους όρους, αν μιλάμε με όρους αφηγήσεων οι οποίες είναι απλές."
"Ας πάμε όμως σε ένα ντοκιμαντέρ, όπως σε ένα ντοκιμαντέρ που αφορά τις γυναικοκτονίες. Τι ακριβώς θα μας πει, σε τι θα μας βοηθήσει; Στις απομαγνητοφωνήσεις βεβαίως, στην έρευνα βεβαίως, να μας κόψει ακόμα και κομμάτια των συνεντεύξεων βεβαίως. Από εκεί και πέρα όμως, το συναίσθημα πού έρχεται; Με ποια γλώσσα μιλάμε, ποια είναι η πολιτική μας άποψη, τι ερχόμαστε πίσω από εκεί να πούμε; Πώς η μουσική έρχεται όλο αυτό να το συμπληρώσει; Όσες προτάσεις και να δεχθώ, θα είναι προτάσεις που αφορούν το κομμάτι του assistance. Δεν θα είναι προτάσεις που αφορούν το τελικό μου προϊόν, γιατί βασίζομαι σε τεχνολογία ως εργαλείο, αλλά έρχομαι πάνω από αυτή να μιλήσω για κάποια πράγματα ως άνθρωπος. Είναι η βιωμένη εμπειρία."
"Οι 3D artists και οι visual artists, ειδικά στην Ελλάδα, σε ένα τέτοιο αρρύθμιστο τοπίο, απειλούνται πάρα πολύ. Έχω κάτι φίλους που είχαν το διπλανό γραφείο από μένα, οι οποίοι κάθε φορά που πηγαίνω — άλλαξα τώρα γραφείο και πηγαίνω πίσω να τους δω πού και πού — με ρωτάνε πώς πάει με το AI, και μου λέει: ο πελάτης «δεν με ενδιαφέρει αν θα το φτιάξεις εσύ ή το AI, θέλω απλά, δώσ' το μου». Οπότε από 1.000 ευρώ κάνει 100 ευρώ. Εκεί είναι όντως άμεσο το κομμάτι, και πραγματικά πρέπει να πείσεις. Στον δικό μου χώρο δεν είναι ακριβώς έτσι."
"Το ότι έχει ανοίξει αυτή η δουλειά και το ότι θα ανοίξει ακόμα περισσότερο, όχι απλώς δεν με τρομάζει, το υποδέχομαι, γιατί ήμουν κι εγώ ένας από αυτούς, άσχετα αν οι εποχές τότε δεν το έδειχναν. Τότε οι εποχές, επειδή ήταν λιγότερη πληροφορία, ήμουν πολύ πιο σε μια μικρότερη κατηγορία ανθρώπων που ασχολούνταν με αυτό. Μετά άνοιξε όλο αυτό, το υποδέχθηκα και το υποδέχομαι, γιατί διδάσκω κιόλας. Αν δεν το υποδεχόμουν, θα ήμουν ξαφνικά από πάνω, λέγοντας ποιο είναι το σωστό. Αν δεν μελετώ όμως κάθε μέρα, δεν θα ξέρω ποιο είναι το σωστό. Άρα πρέπει να κάνω αυτό που κάνουν και αυτοί και αυτές οι μικρότεροι."
"Δεν υπάρχει κλάδος. Αυτό είναι το ζήτημα. Δηλαδή, τι εννοώ. Αυτή τη στιγμή, και λόγω αυτής της πολυδιάσπασης που έγινε και λόγω του ότι το μοντάζ πια αποτελεί μια διαδικασία που γίνεται οπουδήποτε, και πολλές φορές και από ανθρώπους που δεν έχουν σχέση με το κινηματογραφικό ή τηλεοπτικό κομμάτι, τελικά για ποιον κλάδο ακριβώς μιλάμε; Μιλάμε για ένα κλάδο συνολικά 100 ανθρώπων που ασχολούνται με το σινεμά, τη μυθοπλασία της τηλεόρασης και τη διαφήμιση; Ή μιλάμε για ένα κλάδο χιλιάδων ανθρώπων που μοντάρουν καθημερινά τα πάντα; Δεν υπάρχει κάτι, δεν υπάρχει κάποιο σωματείο, όπως υπάρχει σε χώρες με υπαρκτές εργασιακές δομές."