Βιογραφικό

Ο Δρ. Βλάσιος Κασαπάκης είναι Αναπληρωτής Καθηγητής στο Τμήμα Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου, με γνωστικό αντικείμενο την Εκτεταμένη Πραγματικότητα (Extended Reality). Είναι απόφοιτος του ίδιου Τμήματος, με μεταπτυχιακό στην Πολιτισμική Πληροφορική και Επικοινωνία και διδακτορικό στα Διάχυτα Παιχνίδια (Pervasive Games), ενώ ολοκλήρωσε μεταδιδακτορική έρευνα στην αλληλεπίδραση σε κόσμους Μικτής Πραγματικότητας. Τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα εστιάζουν στην εικονική/μικτή πραγματικότητα και τα κινητά/διάχυτα υπολογιστικά συστήματα, με πάνω από 50 δημοσιεύσεις σε διεθνή περιοδικά και συνέδρια. Έχει συμμετάσχει ως συντονιστής και ερευνητής σε ευρωπαϊκά και εθνικά ερευνητικά προγράμματα.

business

Τμήμα Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας, Πανεπιστήμιο Αιγαίου

Εμφανίσεις

Επεισόδια με Βλάσιος Κασαπάκης

VR: Ο Βλάσιος Κασαπάκης μας "εμβυθίζει" στον κόσμο της εικονικής πραγματικότητας
Τεχνητή Νοημοσύνη Επ. 5
play_arrow
28 Αυγούστου 2025 schedule 42:24

VR: Ο Βλάσιος Κασαπάκης μας "εμβυθίζει" στον κόσμο της εικονικής πραγματικότητας

Ο καλεσμένος μας αυτή την εβδομάδα, Βλάσιος Κασαπάκης, Αναπληρωτής Καθηγητής στο τμήμα Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας του Πανεπισ...

Editorial Excerpts

"Την εικονική πραγματικότητα, εμείς τουλάχιστον οι ακαδημαϊκοί, την ορίζουμε με έναν απλοϊκό ορισμό ως το περιβάλλον που έχει δημιουργηθεί με τη χρήση υπολογιστή· ένα πλήρως συνθετικό εικονικό περιβάλλον. Θα σταθώ λίγο παραπάνω λέγοντας ότι δεν είναι αυτό που έχουμε συνηθίσει τα τελευταία 10 χρόνια — να φοράμε δηλαδή μια μάσκα εικονικής πραγματικότητας και να φανταζόμαστε έτσι μια διάδραση με τον εικονικό κόσμο. Είναι οτιδήποτε έχουμε μπροστά μας και έχει δημιουργηθεί από υπολογιστή."

"Η εμβυθιστική εικονική πραγματικότητα έχει κάτι διαφορετικό από όλα τα υπόλοιπα είδη: αντιλαμβάνεται και υιοθετεί περισσότερο τη φυσιολογία του ανθρώπινου σώματος. Βάζεις μια μάσκα, μπορείς να γυρίσεις το κεφάλι σου γύρω-γύρω, και αυτό είναι πολύ διαφορετικό από το να ελέγχεις σε μια εφαρμογή το πού κοιτάζει μια κάμερα μέσα από ένα χειριστήριο. Μόνο και μόνο το ότι μπορείς να γυρίσεις το κεφάλι και το σώμα σου δίνει μια πληροφορία στο σύστημα, και αυτό αντιδρά δείχνοντάς σου ανάλογα τον εικονικό κόσμο — περιλαμβάνει το σώμα σου μέσα στην εμπειρία. Γίνεται αυτό που λέμε μια ενσώματη εμπειρία."

"Η δική μου άποψη, και άποψη πολλών ειδικών, είναι ότι δεν έρχεται η εμβυθιστική εικονική πραγματικότητα να αντικαταστήσει την παραδοσιακή εμπειρία εκπαίδευσης, αλλά έρχεται να την επαυξήσει. Το ίδιο και η επαυξημένη πραγματικότητα. Αυτά τα εργαλεία προσφέρουν — και όσο έχουν διερευνηθεί, και έχουν διερευνηθεί πολύ τα τελευταία δέκα χρόνια — μια έξτρα εμπειρία πάνω στην παραδοσιακή εκπαίδευση· άρα λειτουργούν σαν συμπληρωματικό εργαλείο."

"Σε ένα παράδειγμα με τις χειρουργικές επεμβάσεις: δεν μπορείς να κάνεις λάθος σε μια επέμβαση που γίνεται στον πραγματικό κόσμο. Ενώ αν κάνεις λάθος στον εικονικό, μπορεί ο εικονικός κόσμος — και αυτό είναι επίσης σημαντικό — να σου πει γιατί έκανες λάθος, να σου δώσει τη δυνατότητα να το ξανακάνεις, να το κάνεις πολλές φορές μέχρι να το κάνεις σωστά."

"Στην εμβυθιστική εικονική πραγματικότητα, επειδή ακριβώς μπαίνει όλο σου το σώμα μέσα και το σώμα σου είναι αυτό που επικοινωνεί την πληροφορία στο σύστημα για να διαδράσει με τον εικονικό κόσμο, έχουμε και καταστάσεις προσβολής του ατομικού χώρου. Είναι πολύ πιο έντονο συναισθηματικά το να σε παρενοχλήσει κάποιος μέσα σε ένα εικονικό περιβάλλον όταν φοράς μάσκα, παρά μέσα από μια οθόνη υπολογιστή, ακριβώς γιατί η εμβύθιση είναι αυξημένη. Άλλος ένας καινούργιος κίνδυνος: όταν χρησιμοποιείς το ίδιο σου το σώμα για να επικοινωνήσεις με τον ψηφιακό κόσμο, είναι πολύ πιο εύκολο κάποιος να διαβάσει την κίνησή σου και να σε ταυτοποιήσει."

"Αυτό που βλέπω πολύ ειλικρινά, και πιο προσωπικά, είναι το τι θα συμβεί — και είναι εκτός εικονικής πραγματικότητας — στην αγορά εργασίας. Ήδη πράγματα για τα οποία χρειαζόμασταν ανθρώπους, πλέον δεν τους χρειαζόμαστε· αυτό είναι κάτι πολύ ειλικρινές που θέλω να επικοινωνήσω. Αλλά δεν είναι απαραίτητα κακό, γιατί χρειαζόμαστε πλέον άλλους ανθρώπους για να διαχειριστούν τα αποτελέσματα της τεχνητής νοημοσύνης, αλλά και να μπορέσουν να τα εισάγουν σε περιβάλλον εικονικής πραγματικότητας."

"Ας σκεφτούμε, σε ένα όχι πολύ μακρινό μέλλον, ότι οι μάσκες είναι πολύ φθηνές, ότι μας τις δίνουν δώρο με κάθε υπολογιστή, και δεν είναι πια μάσκες — είναι φακοί επαφής. Οπότε μπορούμε να κυκλοφορούμε στον δρόμο, να καθόμαστε σε ένα παγκάκι, και ξαφνικά είτε να μπούμε σε ένα εικονικό περιβάλλον και να μιλήσουμε με άλλους ανθρώπους, είτε να τους προβάλλουμε μπροστά μας — δηλαδή σε περιβάλλον επαυξημένης πραγματικότητας — και να εμφανιστούν ως ολογράμματα και να επικοινωνήσουμε με αυτόν τον τρόπο."