Βιογραφικό

Ο Γεώργιος Λιάγκουρας αποφοίτησε από το Οικονομικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1987. Συνέχισε τις σπουδές του στο Παρίσι με υποτροφία του ΙΚΥ, όπου απέκτησε διδακτορικό στα Οικονομικά από το Πανεπιστήμιο Paris VII - Denis Diderot (1995). Κατά την περίοδο 1995-1997 δίδασκε οικονομικά στο Πανεπιστήμιο Paris VII. Από το 1999 έως το 2006 ήταν ερευνητής στο Εργαστήριο Βιομηχανικής και Ενεργειακής Οικονομίας του ΕΜΠ. Από το 2002 υπηρετεί στο ΤΜΟΔ του Πανεπιστημίου Αιγαίου και από το 2023 κατέχει τη θέση του Καθηγητή Θεσμικής Οικονομικής. Διδάσκει Εισαγωγή στα Οικονομικά, Πολιτική Οικονομία και Ιστορία Οικονομικών Θεωριών.

business

Τμήμα Μηχανικών Οικονομίας και Διοίκησης, Πανεπιστήμιο Αιγαίου

Εμφανίσεις

Επεισόδια με Γιώργος Λιάγκουρας

Τεχνολογία και Οικονομία: Τι άλλαξε τις τελευταίες τρεις δεκαετίες - Με τον Γιώργο Λιάγκουρα
Τεχνητή Νοημοσύνη Επ. 31
play_arrow
02 Απριλίου 2026 schedule 49:10

Τεχνολογία και Οικονομία: Τι άλλαξε τις τελευταίες τρεις δεκαετίες - Με τον Γιώργο Λιάγκουρα

Ο Γιώργος Λιάγκουρας είναι πτυχιούχος του Τμήματος Οικονομικών Επιστημών του ΕΚΠΑ και έχει διδακτορικό στις οικονομικές επιστήμες από το Παν...

Editorial Excerpts

"Αυτό που κάνει η θεσμική οικονομική, από το institutional economics, είναι να εξετάζει τη σημασία όλων των θεσμών, από μικρο-επίπεδο όπως η επιχείρηση μέχρι μακρο-επίπεδο όπως η εθνική ή παγκόσμια οικονομία, για τη λειτουργία της οικονομίας, για τις επιδόσεις της οικονομίας αλλά και για τις τεχνολογικές επιδόσεις. Με κάποια έννοια πάμε αντίθετα από αυτό που λέμε τεχνολογικός ντετερμινισμός. Δεν λέμε ότι η τεχνολογία οδηγεί την οικονομία και την κοινωνία· κοιτάζουμε πώς οι θεσμοί της οικονομίας και της κοινωνίας επηρεάζουν την τεχνολογία και τις τεχνολογικές επιδόσεις."

"Εγώ θα έβλεπα τρία διαδοχικά κύματα αλλαγών από τις αρχές του 1990 έως σήμερα. Αυτά τα κύματα αλλαγών δεν είναι απλά διαδοχικά, έρχονται μέσα στον χρόνο σιγά-σιγά, αλλά και επικαλύπτονται. Είναι σαν να κάθεται το ένα πάνω στο άλλο. Η πρώτη μεγάλη αλλαγή που έρχεται είναι με τη σταδιακή απελευθέρωση του παγκόσμιου εμπορίου. Η δεύτερη μεγάλη αλλαγή είναι το διαδίκτυο και οι ψηφιακές πλατφόρμες. Και την τελευταία δεκαετία έχουμε μπει σε ένα νέο κύμα, το οποίο δεν καταργεί τα προηγούμενα, όπως είπα, τα επικαλύπτει· εστιάζει στην επεξεργασία των δεδομένων και στην τεχνητή νοημοσύνη."

"Όλοι φοράμε αθλητικά παπούτσια οποιασδήποτε μάρκας. Αυτοί που παράγουν αυτά τα παπούτσια αμείβονται με πενταροδεκάρες. Μία εταιρεία σαν την Nike δεν παράγει τίποτα· τα δίνει στη νοτιοανατολική Ασία να τα παράγει. Αυτό που έχει η Nike είναι οι πατέντες που της εγγυώνται ότι μόνο αυτή μπορεί να παράγει αυτό το παπούτσι, την έρευνα και την τεχνολογία που συνεχώς εξελίσσει ώστε αυτό το παπούτσι να έχει τους λιγότερους κραδασμούς, το μάρκετινγκ και ειδικά το μπραντ. Πλέον ο κόσμος δεν αγοράζει ανώνυμα προϊόντα."

"Επειδή κυκλοφορούν πολλές καταστροφολογικές απόψεις, ότι δεν θα βρίσκει κανένας δουλειά και άλλα, να σας πω ότι είναι μια πολύ παλιά ιστορία που όλη τη βιομηχανική εποχή τη συζητούσαμε, και ειδικά στην αρχή της βιομηχανικής επανάστασης. Είχαμε παραδείγματος χάριν τους λεγόμενους λουδίτες, οι οποίοι έσπαγαν τις μηχανές γιατί έλεγαν ότι οι μηχανές φέρνουν ανεργία. Μάλιστα, η λέξη σαμποτάζ είναι από το γαλλικό σαμπό, που είναι τα ξύλινα παπούτσια που φορούσαν· τα πέταγαν μέσα στη μηχανή που γύριζε εκεί πέρα και μπλόκαρε, διέλυαν τη μηχανή."

"Το πρόβλημα είναι τριπλό. Το πρώτο ερώτημα είναι: φτάνουν οι νέες θέσεις εργασίας για να ισοσκελίσουν τις απώλειες από αυτές που χάθηκαν; Αν χαθούν 300.000 θέσεις εργασίας, θα φτιαχτούν 300.000 καινούργιες; Δεύτερον, πόσος χρόνος θα χρειαστεί να γίνει αυτό; Αν περάσουν δέκα χρόνια, οι άνθρωποι θα καταστραφούν οικονομικά και κοινωνικά. Και ένα τρίτο ερώτημα είναι: έστω ότι βρέθηκαν οι 300.000 καινούργιες θέσεις εργασίας, αυτοί που έχασαν τη δουλειά τους μπορούν ή θέλουν να απασχοληθούν στις νέες θέσεις;"

"Μέσα στην κρίση φύγανε πάνω από πεντακόσιες χιλιάδες νέοι άνθρωποι. Αυτοί οι άνθρωποι που φύγανε είναι μια βόμβα και για το συνταξιοδοτικό μας σύστημα, το οποίο ήδη ήταν προβληματικό, αλλά και για την ανάπτυξή μας, γιατί φύγανε άνθρωποι. Είχαμε διαρροή εγκεφάλων, που οι περισσότεροι ήταν απόφοιτοι πανεπιστημίου. Δεν είναι όπως στη δεκαετία του 1950 που φύγανε άνθρωποι που ήταν απλά εργατικά χέρια. Επομένως αυτό θα μας κυνηγάει τις επόμενες δεκαετίες, το τι μπορούμε να παράγουμε."

"Το μεγάλο ερώτημα σήμερα για τη χώρα είναι το εξής. Περάσαμε από τα δέκα εκατομμύρια τουρίστες πριν το 2010 σε σχεδόν σαράντα εκατομμύρια τουρίστες. Έχουμε τη ναυτιλία. Τι άλλο μπορούμε να κάνουμε; Φτάνουν αυτά τα πράγματα; Ή φτάνει να συντηρούμε ότι θα γίνουμε τα γκαρσόνια της Ευρώπης; Για να είμαι λιγάκι προκλητικός, υπάρχουν πολλών ειδών γκαρσόνια, και φοβάμαι ότι δεν είμαστε καλά γκαρσόνια."

"Συνάδελφοι από το τμήμα μου κάνανε μία καταπληκτική μελέτη σε βάσεις δεδομένων και ψάξανε τις δημοσιεύσεις που έχουν κάνει οι καθηγητές του Πανεπιστημίου Αιγαίου και πόσες από αυτές είναι με τοπικούς φορείς. Λίγες είναι, και οι περισσότεροι τοπικοί φορείς δεν είναι επιχειρήσεις, είναι νοσοκομεία, πράγματα του ευρύτερου δημόσιου τομέα."

"Το θέμα είναι πώς θα μείνει. Εάν πάει να δουλέψει στις επιχειρήσεις που υπάρχουν, οι περισσότερες ζητάνε ένα χαμηλό επίπεδο προσόντων. Η μόνη λύση είναι να κάνει μια δική του επιχείρηση, να μείνει εδώ και να γίνει επιχειρηματίας. Και εκεί ρωτάμε τους αποφοίτους που έφυγαν από το Πανεπιστήμιο Αιγαίου: τι θα σας έκανε να μείνετε εδώ, στο Βόρειο Αιγαίο; Και εκεί δεν παίζει ρόλο μόνο το οικονομικό κομμάτι, παίζει ρόλο και η ποιότητα ζωής."